Sjoerd, 27 juli 2010
Australië , Sydney 16°

Vegas, Grand Canyon, Phoenix & Back Home!!!!

Jullie hebben nog 1 verhaal tegoed van mij! Zoals velen van jullie al wet en (of niet) ben ik inmiddels al weer veilig terug op Nederlandse bodem en al weer zo goed als ingeburgerd in Nederland!
Maar zoals gewoonlijk zal ik beginnen waar ik tijdens mijn vorige verslag ben geeindingd.

Goed dinsdag 6 Juli dus vroeg opgestaan want de bus richting Las Vegas vertrok al om half 7 ’s ochtends! Na een spannende rit van 14 uur aangekomen in Las Vegas. Tijdens mijn rit kwamen op een gegeven moment een 15-tal vrouwen de bus in. Op zich niks vreemds aan deze situatie ware het niet dat op de parkeerplaats waar ze instapten een busje stond van de plaatstelijke vrouwen gevangenis, ze allemaal dezelfde kleding droegen (witte shirts en grijze trainingsbroeken) ze allemaal even vriendelijk uit de ogen keken en allemaal een grote bruine envelop bij zich hadden met daarop een nummer en grote letter PAROLE. Kortom deze vriendelijke dames waren vervroegd vrijgelaten uit de gevangenis! Buiten dit toch wel wat opmerkelijke feit, was het een normale busrit, met uiteraard vertraging. Uiteindelijk was ik tegen een uurtje of 10 ’s avonds bij mn hotel, na vlug ff te hebben ingecheckt naar mn kamer. Ik had het Stratosphere hotel in Las Vegas geboekt. Eenmaal aangekomen in mn hotel kamer bleek dat ik maar liefst 2 tweepersoonsbedden tot mijn beschikking had en een badkamer met ligbad! Dit was toch wel de beste kamer die ik in de afgelopen 10 maanden heb gehad! Gelijk Tv aangedrukt om de herhaling van Nederland-Uruguay te kijken, helaas voorzien van het commentaar van Ruud Gullit.
Volgende dag overdag niet veel gedaan want het was zo’n 42 graden in Vegas en de hele dag in het casiono leek me niet zo verstandig dus maar ff goed uitgeslapen, ontbijt op bed besteld en filmpjes gekeken. Die avond zou ik een Amerikaanse vriend ontmoeten ( leren kennen via mn oom en tante) Ik zou hem in zijn hotel ontmoeten, dus ik op tijd weggegaan richting zijn hotel om ook nog ff wat rond te kijken in Las Vegas. Wat een stad zeg, ongelooflijk hoe sommige hotels zijn aangekleed. Mathew, zat in het hotel Le Paris, en zoals de naam van het hotel al zegt geheel in de stijl van Parijs. Na de vriendelijke en uitbundige begroeting vertelde Mathew me dat we eerst ff een hapje gingen eten met zijn baas en een collega. Gelukkig had ik me vrij luchtig gekleed met slippertjes, korte broek en een shirt met daarop ‘ierse Yoga’ ( bedenk zelf maar wat dat inhoud) kortom was gekleed voor de gelegenheid. Was zeer gezellig etentje,met uiteraard de nodige biertjes. Na het eten ben ik met Mathew nog ff door Vegas gelopen en uiteraard een gokje gewaagd, en verloren. Tegen middennacht afscheid genomen want Mathew moest de volgende dag werken, maar niet voordat we de afspraak gemaakt hadden dat ik de week daarna naar Phoenix zou komen om Mathew, zijn vrouw Amy en dochter Kathy te bezoeken. De rest van de avond in het casino van mijn hotel rondgehangen.
De rest van de week in vegas heb ik vooral ’s nachts geleefd. Overdag was het veels te warm om wat te doen en Vegas kwam toch echt tot leven als het donker was. Af en toe nog wel een keer een gokje gewaagd, maar het geluk was niet aan mijn zijde dus daar was ik dan ook snel klaar mee! Las Vegas is echt een rare stad, je kunt het niet beschrijven je moet het ervaren, maar kan wel vertellen dat alle verhalen over Vegas absoluut waar zijn! Ik heb er nu een paar dagen gezeten en heb dingen gezien die je niet voor mogelijk hield, maar daar toch kunnen en gebeuren.

Ik had ook nog in de planning om een bezoekje te brengen aan de Grand Canyon. Dus ik had voor mezelf een autootje gehuurd voor de zondag en maandag. De bedoeling was dan ook om na de WK finale te vertrekken. Uiteraard die zondag eerst even de WK finale gekeken op groot scherm in het casino. Zullen het over de afloop maar niet hebben, maar kan wel zeggen dat er aan het eind wat dingen door de zaal heen vlogen, vanwege het eindresultaat. Goed na dit ongelukkige begin van de dag maar richting verhuurbedrijf geweest om mn auto op te halen. Na al het papierwerk te hebben afgerond, kon ik dan vertrekken. De rit richting de Grand Canyon was ongeveer 280 mile (tenminste het stuk waar ik heen wou). Na ongeveer 30 mile lag de Hoover dam op mijn pad. Dit is een grote dam in Nevada die in de Colorado rivier ligt. Hier even de auto langs de kant gezet om een paar plaatjes te schieten en de dam eens van dichtbij te bekijke. Hierna de tocht richting de Grand Canyon hervat. Op ongeveer 20 mile van de Grand Canyon maar een motel genomen, met het idee om de volgende dag vroeg richting de Grand Canyon te gaan om de drukte voor te zijn. De volgende dag tegen uurtje of 7 opgestaan en dan de laatste miles richting de canyon te maken.
Mensen hoe groot kan een gat zijn?! Gek wat is de Grand Canyon groot, eigenlijk zegt de naam het al, maar je beseft het pas goed als je de echt staat! Indrukwekkend en prachtig! Heb er een aantal uur rondgelopen en foto’s gemaakt. Blijft toch verbazingwekkend dat het jaren en jaren heeft geduurd voordat zoiets tot stand is gekomen en dat allemaal door de natuur. Zeker de moeite waard om een bezoekje te brengen. Tegen uurtje of 11 terug gereden richting Las Vegas. Aan het eind van de middag was ik weer terug in Vegas en mn hotel. De rest van de avond niet veel gedaan, aangezien de volgende dag de bus richting Phoenix wederom vroeg vertrok. De volgende dag dus vroeg de bus gepakt, tijdens deze busrit zijn er geen noemenswaardige dingen gebeurd. Tegen een uurtje of 3 kwam ik aan in Phoenix en heb ik taxi genomen richting huis van Amy en Mathew, aangezien ik ze niet had gezegd hoe laat ik kwam was het dus soort van verrassing. Amy was dan ook zeer verrasd toen ik op de stoep stond, na de wederom uitbundige begroeting, kwam al snel de belangrijkste vraag naar voren wil je bier?! Vanzelfsprekend wou ik wel een biertje. De laatste 3 dagen in Amerika heb ik dan ook in Phoenix door gebracht, vooral veel bier gedronken, gelachen, de laatste voorbereidingen getroffen voor mn terugreis.

Toen was het dan zover donderdagavond 8 uur Amerikaanse tijd ( 5 uur ‘sochtends 16 Juli in Nederland) het eerste deel van mn terugreis stond op punt van beginnen. Amy en Mathew hadden me naar het vliegveld van Phoenix gebracht. Vanaf hier zou ik naar San Francisco vliegen. In San Francisco had ik nog 10 uur te doden voordat mn vliegtuig naar Washington zou vertrekken. De tien uur was zo voorbij, paar filmpjes kijken op het vliegveld heeft hier zeker bij geholpen. De terugreis verliep soepeltjes en had verders geen klagen over, behalve dan dat ik weer ongelooflijke kloten plekken in het vliegtuig had.
Zaterdagochtend 17 juli om 06:55 was het dan zover ik was weer terug op Nederlandse bodem, na een goede 11 maanden weg te zijn geweest. Nadat ik door de paspoort controle was geweest, mn tas had vonden werd het maar eens tijd om richting de uitgang te gaan en te kijken of er nog iemand op me stond te wachten ! Gelukkig stonden mn ouders me op te wachten, samen met mn neefje en nichtje, Kevin en Joyce. Kortom een warm welkom. Gauw richting de auto en naar huis. Tijdens de rit terug de ervaringen van de laaste maanden in iets meer detail en geuren en kleuren verteld. Bij thuiskomst stonden opa en oma ook al weer in de starthouding om me te begroeten, en toen werd het tijd om een biertje los te trekken, want daar had ik wel zin in na zo’n lange reis. Rest van de dag eigenlijk alleen maar bier gedronken en veel mensen over de vloer gehad. Zo is mn hele familie langs gekomen, dus ook Luuk mn neef die een aantal maanden in Zuid Amerika heeft rondgetrokken. Ook Anouk is ook nog ff langs geweest, wat zeer gewaardeerd werd. Later kwamen Martijn , Marijke en Roy en Maarten ff langs. Gelijk die zaterdagavond maar weer de stad in geweest want wou toch even kijken of er nog iets veranderd was in mijn afwezigheid. Ging weer prima was weer netjes om half 6 thuis en niet geheel nuchter meer! Kortom een prima eerste dag op Nederlandse bodem!.
De maandag erna begon het echte leven weer, mocht weer beginnen met werken ( of was het nou aanwezig zijn ) bij de wereld firma Smellink! Dit was toch wel iets wat ik gemist heb in het afgelopen jaar. Ook hebben we inmiddels de wereld beroemde Nacht van Delden weer achter de rug! Iets wat ook weer zeer gezellig was en niet geheel in nuchtere toestand geeindigd is! Dus zoals jullie kunnen lezen ben ik inmiddels weer helemaal ingeburgerd en echt weer terug in Nederland.

De laatste 11 maanden zijn echt voorbij gevlogen! Ik wil dan ook iedereen bedanken, voor hun steun, reacties en medeleven! Werd/wordt zeer gewaardeerd en niet vergeten!
Ik heb veel gezien en meegemaakt in het afgelopen jaar. De stage in Australie was heel erg leerzaam en heeft me zeker met andere ogen naar het werk als maatschappelijk werker doen kijken. Ook het op mezelf wonen (weliswaar met huisgenoten en Anouk) is iets wat redelijk nieuw voor me was en prima is bevallen! De periode in Sydney was fantastisch niet alleen vanwege stage, maar ook de hele beleving in de stad zelf, de ontstane vriendschap met Ricardo, het beleven van Australie en stage met Anouk en de kennismaking met de familieleden in Australie. Daarna begon de iets wildere periode, met name in Cairns. Cairns was voor mij in het begin btje dubbel, aan de ene kant omdat Anouk al vertrok en aan de andere kant een hele nieuwe uitdaging. Cairns was echt fantastisch en op sommige momenten onwerkelijk. De huisgenoten die ik daar had, zijn nu goede vrienden en heb daar zoveel meegemaakt dat ik er een boek over kan schrijven (mss idee voor toekomst), daarna begon de reis langs de east coast die echt onwerkelijk was. Het was een combinatie van veel plezier en drank, en het zien van bijzonderheden, o.a. witsundays en fraser island. Het laatste hoogtepunt in Australie was toch wel de trip die ik met Ricardo heb gemaakt naar Melbourne en Ayers rock. Echt een unieke ervaring die zeker diepe indruk op me heeft gemaakt en in mijn ogen een van de meest mooie plekken op aarde is. Ook de laatste week bij mijn neef Kenley was iets bijzonders, aangezien ik die mensen pas 2 keer had ontmoet en ze mij en Ricardo met open armen ontvingen om een week te komen.
Amerika was op zijn eigen manier een fantastische ervaring. Los Angeles waar ik vorig jaar Augustus, voor Australie, met Anouk geweest ben was toch anders dan verwacht maar met Santa monica beach en universal studio’s ook wel weer mooi. San Francisco is gewoon een wereldstad, met Alcatraz en pier 39. Las Vegas is onbeschrijfelijk, moet je beleven. Grand Canyon is gewoon inmens groot!

Heb absoluut geen spijt gehad van mijn keuze om naar Australie te gaan, sterker nog als het kon zou ik morgen direct weer terug gaan. Maar eerst wil ik mn studie afmaken en daarna zien we wel weer verder! Maar een ding is zeker ik ga weer terug!!
Ik wil nogmaals iedereen bedanken, met name mn ouders,broertje en zusje voor hun steun, en Anouk en Ricardo dat ze het zo lang met me hebben uitgehouden Hahahaha!!!

MENSEN BEDANKT voor het lezen van de verslagen en misschien tot een volgend avontuur!!!!

We gaan elkaar weer zien!!!

Sjoerd

P.s de laatste foto’s van Vegas en Grand Canyon zijn uiteraard weer te zien op:

http://picasaweb.google.nl/horck.sjoerd

Met HalloBuitenland.nl kun je Sjoerd in Australië echt goedkoop bellen!